πρός-κολλος, dor. ποτίκολλος, = προςκολλητός, Pind. frg. 280, ποτίκολλον ἅτε ξύλον ξύλῳ.


Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • ποτίκολλος — ον, Α (ποιητ. και δωρ. τ.) ο πρόσκολλος*. [ΕΤΥΜΟΛ. < ποτί*, τ. ισοδύναμος τού πρός + κολλος (< κόλλα), πρβλ. παρά κολλος, σύγ κολλος] …   Dictionary of Greek

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.