aeviternus


aeviternus

aeviternus, a, um (aevum), alte Form für aeternus (s. Varr. LL. 6, 11. Prisc. 2, 62), hominum domus, Varr. sat. Men. 437: naturae prorsus ac retro aeviternae, vor- u. rückwärts ewig, ohne Anfang u. Ende, Apul. de deo Socr. 3. p. 7, 15 H. u. öft. in Inschriften.


http://www.zeno.org/Georges-1913. 1806–1895.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • eviterno — (Del lat. aeviternus < aevum.) ► adjetivo culto Que tiene principio pero no fin y su duración no es temporal. * * * eviterno, a (del lat. «aeviternus») adj. Se aplica a lo que ha tenido un principio en el tiempo, pero no tendrá fin; como los… …   Enciclopedia Universal

  • eterne — /i terrn /, adj. Archaic. eternal. [1325 75; ME < L aeternus, contr. of aeviternus, equiv. to aev(um) age + i I + ternus, extended form of ernus suffix of temporal adjectives] * * * …   Universalium

  • éternel — éternel, elle (é tèr nèl, nè l ) adj. 1°   Qui n a pas eu de commencement et n aura point de fin. Des philosophes ont cru le monde éternel. Dieu est éternel. Le Père éternel. Le Verbe éternel. •   Les ordres éternels D un Dieu qui vous demande au …   Dictionnaire de la Langue Française d'Émile Littré

  • αεί — επίρρ. (Α ἀεί) [στα Α και επικά, ιωνικά και ποιητικά αἰεί και αἰέν, δωρικά αἰές και ἀές, λακωνικά αἰέ, βοιωτικά ἀέ και ἠί, αιολικά αἶι(ν) και ἄι(ν)] διαρκώς, συνεχώς, πάντοτε, για πάντα στα νεοελλ. μόνον ως α συνθ. ορισμένων συνθέτων λογίας… …   Dictionary of Greek

  • αιώνας — ο (Α αἰών, ο και η) 1. μεγάλο, απεριόριστο χρονικό διάστημα, στο παρελθόν ή στο μέλλον, μακριά σειρά ετών, χρόνια και χρόνια (στα νεοελλ. και μτφ. ή και για δήλωση υπερβολής) 2. φρ. «απ αιώνος», από ακαθόριστο χρόνο στο παρελθόν, από πολύ παλιά… …   Dictionary of Greek

  • eterno — e·tèr·no agg., s.m. FO 1. agg., senza principio e senza fine, oltre il tempo: Dio è eterno Sinonimi: infinito. Contrari: finito. 2. agg., che ha avuto inizio e non avrà fine: promettere amore eterno, eterna gratitudine | che continua per l… …   Dizionario italiano

  • eterno — {{hw}}{{eterno}}{{/hw}}A agg. 1 Che non ebbe principio e non avrà fine, che è durato e durerà sempre: Dio è –e. 2 Che ebbe principio e non avrà fine | Il sonno –e, la morte | La vita eterna, l esistenza ultraterrena | La città eterna, (per… …   Enciclopedia di italiano

  • eterno — /e tɛrno/ (ant. etterno) [dal lat. aeternus, da aeviternus, der. di aevum evo ]. ■ agg. 1. a. [che non ha principio né fine, riferito a Dio, a cose divine e sim.: la giustizia e. ] ▶◀ infinito, perpetuo, (lett.) sempiterno. ◀▶ mortale. b. [che ha …   Enciclopedia Italiana

  • eternal — (adj.) late 14c., from O.Fr. eternel or directly from L.L. aeternalis, from L. aeternus of an age, lasting, enduring, permanent, endless, contraction of aeviternus of great age, from aevum age (see EON (Cf. eon)). Related: Eternally …   Etymology dictionary

  • eterne — /iˈtɜn/ (say ee tern) adjective Obsolete eternal. {Middle English, from Old French, from Latin aeternus, for aeviternus eternal} …   Australian English dictionary

  • eviterno — eviterno, na (Del lat. aeviternus). adj. Rel. Que, habiendo comenzado en el tiempo, no tendrá fin; como los ángeles y las almas racionales …   Diccionario de la lengua española


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.