arcessitor


arcessitor

arcessītor, ōris, m. (arcesso), der Herbeirufer od. -holer, I) im allg.: nemo arcessitor ex proximo, niemand, der mich aus der Nachbarschaft zu einem Gastmahl od. Geschäft auffordert, Plin. ep. 5, 6, 45: mittunt e suis arcessitorem unum, qui requisitum comitem reduceret, Apul. met. 8, 21. – II) Nbf. accersitor; vgl. arcesso a. E.) insbes., als spät. gerichtl. t. t. = der Ankläger, Amm. 29, 1, 44: suorum factorum, Heges. 1, 40, 12.


http://www.zeno.org/Georges-1913. 1806–1895.

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • ԿՈՉՆԱԿԱՆ — (ի, աց.) NBH 1 1116 Chronological Sequence: Unknown date, Early classical, 5c, 8c, 10c, 11c, 14c ա.գ. κλητός, ἑπίκλητος, κεκλημένος եւն. vocatus, invitatus, conviva. Ի կոչունս հրաւիրեալն. կոչեցեալն ʼի սեղան. որ ʼի նստիլն կոչի Բազմական, Բարձակից.… …   հայերեն բառարան (Armenian dictionary)


Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.