büzülmüş yüzey

  • 1 toprak — is., ğı 1) Yer kabuğunun, toz durumuna gelmiş türlü kütle kırıntılarıyla, çürümüş organik cisimlerden oluşan ve canlılara yaşama ortamı sağlayan yüzey bölümü Kara toprak. Kireçli toprak. Killi toprak. 2) sf. Yer kabuğunun bu bölümünden yapılmış… …

    Çağatay Osmanlı Sözlük

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.